maag en milttorsie Ostara

Donderdagavond 25 oktober kregen we de schrik van ons leven. Ostara ging de bijkeuken in werd heel onrustig en begon te kwijlen. Als doggenbaasje gaan dan gelijk alle alarmbellen rinkelen bij me omdat je weet dat dit de simtonen voor een maagtorsie zijn.Dus belde ik zonder twijfelen direct de dierenarts. Onderweg hoop je dan nog stilletjes dat je er naast zit en het misschien iets anders is maar helaas mijn vermoeden was juist en naast een maagtorsie bleek ons meisje ook een milttorsie te hebben de DA trad meteen heel kordaat op en ging direct over tot opereren om 00.30 kregen we het verlossende telefoontje dat ons meisje de operatie overleefd had. haar maag was 180 gr. gedraaid en de milt 360 gr. de maag is vastgezet en de milt verwijderd. Alles ging naar omstandigheden goed en vrijdag eind van de dag mocht ik mijn moppie weer halen, de nacht was ze wat onrustig maar verliep verder goed. Zaterdagavond had ze weer veel pijn en heeft daar een injectie voor gehad die hielp gelukkig snel maar echt ontspannen was ze niet wat natuurlijk ook niet raar is na zo'n zware operatie. Zondagochtend om 7 uur hing ik weer in paniek aan de telefoon Ostara had over gegeven, weer met haar terug naar de kliniek en iets tegen de misselijkheid gehad. het hielp niet lang en een paar uur later dus maar weer bellen. er werden röntgenfoto's gemaakt en met haar maag was goddank niets mis maar haar darmen kwamen niet echt op gang,toen moest om meisje blijven dat viel even zwaar tegen maar gaf tegelijk ook een veilig gevoel dat ze in goede handen was. maandag eind van de dag mocht ik haar weer halen en ze zag er toen ook al een stuk vrolijker uit al had ze hoe ze hun best ook deden niet willen eten, tja als echte duitse dog toon je ook als je ziek ben karakter, thuis bleek ze wel degelijk honger te hebben en gaf dat goed aan door heel eigenwijs met haar koppie in de voerbak te gaan hangen en toen bleek pap toch ineens heel lekker. later een grote hoop buiten en jemig wat kun je dan blij zijn met een simpele berg stront! ze heeft de hele nacht heerlijk ontspannen liggen snurken en kijkt nu alweer een beetje ondeugend uit haar oogjes. ze gaat eindelijk de goede kant op nu en we hebben er alle vertouwen in dat het helemaal goed komt. het was een vreselijke nachtmerrie die niet te beschijven is waar we doorheen zijn gegaan. We zijn de Dierenkliniek-Enkhuizen enorm dankbaar. door hun snelle handelen hebben wij ons doggenkind gelukkig nog.
de eerste 3 weken moet ze heel rustig aan doen dus onze vaste bezoekers zullen het even moeten doen zonder regelmatige update, ik hoop straks weer een heleboel leuke foto's van mijn kleine spring in het veld te kunnen plaatsen.

(Translation for our English visitors)

Stomach and spleen torsion Ostara
(Gastric Dilatation and Volvulus or BLOAT)

Thursday evening October 25^th we got serious alarmed. Ostara went all of a sudden to the scullery and became very restless and started to dribble. As most Great Dane lovers do, we were alarmed immediately, because this a typical symptom of a torsion of the stomach! So we did not hesitate and called directly the veterinary surgeon.

Underway, you still hopes that your diagnostic is wrong and that it is something else. But unfortunately my presumption was correct and the diagnostic of the Vet was even worse. It was a torsion of the stomach and the spleen. The Vet did not hesitate and immediately started a surgery. At 00:30 we received the releasing phone call that our little girl survived the surgery. Her Stomach was been twisted 360 degrees and her spleen 180 degrees. The stomach has been fixated and the spleen had to be removed. Everything went under the circumstances good and late Friday we could come and get her home.

During the night she was a bit restless but no further problems. Saturday evening she had very bad pains and she got an injection with a painkiller for it. This helped almost immediately. Of course she was still very restless, but what would you expect after such a surgery.

Sunday morning at 7 o'clock panic again. Ostara had vomited. Again we rushed to the clinic, where she got something against sickness. It helped only for a short period. So again after a couple of hours we ringed the Vet. This time X-ray pictures were made, indicating that the stomach was fortunately OK, but here intestines were not working properly. Our little girl had to stay in the clinic. We were a bit disappointed, but at the other hand it gave us also a safe feeling, that she was in good hands.

Monday late afternoon we were allowed to bring her back home. She was visually improved and looked happy, although she had not eaten yet, despite of the attempts of the Vet. Typical Great Dane behaviour even if you are ill you have to show your character. At home is was clear that she really was hungry, she went to the barge and looked down to it, the porridge was all of a sudden very tasteful. Later that day a large pile of shit outside and it sounds silly but you really can be glad with a simple mount shit! During the night she snored very relaxed. She had even again that naughty look back!

At last it looks like she is really recovering and we are convinced that she will We are convinced that the deep valley has been passed and that she will be soon on the top again. It was a nightmare for all of us.

We are very thankful for the dedication of ‘Dierenkliniek-Enkhuizen’, by there fast reactions we luckily still have our baby.

The first 3 weeks she have to act very quietly, therefore our frequent visitors of the site will be seeing less regular updates. We hope in the future be able to again show lots of pictures of our little jolly jumper…..